14 października obchodzony jest w Polsce jako Dzień Edukacji Narodowej, który zastąpił dawniejszy Dzień Nauczyciela. Data święta związana jest z utworzeniem w 1773 r. z inicjatywy króla Stanisława Augusta Poniatowskiego Komisji Edukacji Narodowej. Powstała po rozwiązaniu zakonu jezuitów, który sprawował piecze nad nauką dzieci i młodzieży w Rzeczypospolitej. Nowopowstały organ miał moc uchwały Sejmu z dnia 14 października 1773 roku i jego pierwotna nazwa brzmiała: „Komisja nad Edukacją Młodzi Szlacheckiej Dozór Mająca”.
Było to pierwsze ministerstwo oświaty publicznej w Polsce, jak też pierwsza instytucja tego typu w Europie. Zorganizowała trzystopniowe szkolnictwo oparte na hierarchicznej zależności niższych szczebli od wyższych. Stopień pierwszy - szkoły parafialne (dla niższych stanów - chłopów i mieszczan), stopień drugi - przeznaczone dla rodzin szlacheckich szkoły powiatowe i stopień trzeci, najwyższy, dla najbardziej uzdolnionych – uniwersytety. Tymi ostatnimi były dwie Szkoły Główne: w Krakowie i w Wilnie. To właśnie im podlegały średnie, którym z kolei elementarne.
Głównymi zmianami w systemie oświaty obok wprowadzenia trzystopniowego podziału było: opracowanie nowego systemu nauczania, wprowadzenie podręczników w języku polskim, rodzimej terminologii naukowej i lekcji wychowania fizycznego, reformę Akademii Wileńskiej i Krakowskiej, utworzenie seminariów dla nauczycieli i Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych (instytucji opracowującej podręczniki i programy nauczania) oraz dopuszczenie do edukacji na równych prawach z chłopcami dziewcząt.
